“เอ่อ ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงกว่าๆแล้วมั้ง
คงไม่มีหมออะไรมากตรวจหรอกน่ะ” จงอินพูดขึ้น
พลางค่อยๆเลื่อนหน้ามาใกล้กับคนตัวเล็ก
ลมหายใจร้อนๆของทั้งคู่รดส่งสู่กันทำใหทั้งคู่ค่อยๆเกิดอารมณ์ขึ้นมาน้อยๆ
“ทำเวลากันเถอะน่ะ ตัวเล็ก”
พูดจบจงอินก็ประกบริมฝีปากลงอย่างดุเดือดและรุนแรง เขาจับคยองซูให้ยืนพิงผนัง
เสื้อผ้าของทั้งคู่ค่อยๆถูกถอดออกตามระดับความร้อนของร่างกายทั้งสองฝ่าย
ทั้งคู่ช่วยกันต่างถอดจนอยู่ในสภาพไม่สวมเสื้อผ้าซักชิ้น
คยองซูถูกจับให้ในท่ายืนก้ม
ศอกเล็กทั้งสองข้างค้ำอ่างล้างหน้าเอาไว้ จงอินค่อยๆใช้นิ้วสอดเข้าไปในช่องทางสีหวานเรื่อยๆเพื่อเปิดช่องทาง
ระหว่างนั้น ริมฝีปากและจมูกซุกซนก็ค่อยๆซุกไซร้ตามซอกคอและแผ่นหลังสวย
“อ๊ะ กัมจง อ๊ะ …” เสียงครางหวานเริ่มดังขึ้นเบาๆ
จงอินอยากจะสอดแกนกายที่เริ่มขยายขนาดตามอารมณ์ของตนเองเข้าไป
แต่ก็กลัวอีกคนจะเจ็บและทรมาน คนตัวสูงสอดนิ้วเข้าไปที่ละนิ้วจนครบสามนิ้ว
ช่องทางที่ถูกเปิดดีแล้ว จงอินตัดสินใจยัดแกนกายใส่ลงไปทันที
“อะ … อ๊า มันแน่นน่ะ จงอิน
อ๊า” เสียงร้องหวานเมื่อแกนกายสอดไปจนสุด หยดเลือดค่อยๆซึมมานิดๆ
แต่จงอินก็ไม่หยุด เขาต้องการปลดปล่อยมาตั้งนานแล้ว
ทำเวลาหน่อยน่ะ ที่รัก อ๊ะ…” จงอินขยับสะโพกถี่ขึ้น
ริมฝีปากของจงอินประกบจูบลงไปบนต้นคอเล็กสวยอย่างดุเดือด พลางขบเม้มรอยแดงตามแผ่นหลังเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ
“อะ อ๊ะ อ๊า กัมจง อ๊ะ อ๊า” เสียงครางหวานเปล่งมาเรื่อยๆ
ทำให้จงอินเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อย จงอินหยุดกระทำไปซักพักเมื่อเกือบจะถึงจุดสูงสุดแล้ว
จงอินยกคยองซูในสภาพที่แกนกายติดช่องทางรักอยู่ ร่างสูงเข้มนั่งลงบนฝาชักโครกพร้อมกับร่างเล็กที่นั่งอยู่ด้านบน
มือหนาของเขากอดรัดร่างเล็กที่อยู่ด้านบนไม่ให้เลื่นตกและเป็นการทำเวลาให้เร็วขึ้น
เพาะเดี๋ยวจะมีใครมาเห็นเค้า
เสียงครางหวานของคยองซูและเสียงทุ้มของจงอินถูกเปล่งออกมาเบาๆอย่างเร้าร้อน
“อะ อ๊ะ อ๊า อ้า…” เสียงครางที่ประสานกันจนแยกไม่ออกแล้วว่าของใคร จงอินยังคงขยับสะโพกอย่าเป็นจังหวะตามเสียงร้องของคยองซูที่ดุเดือดขึ้นมา
บทรักเร่าร้อนที่บรรเลงในห้องน้ำจนกระทั่งแกนกายของจงอินจะปล่อยน้ำสีขาวขุ่นตามช่องทางรักของอีกฝ่าย
“อะ…อ้า…”
เสียงทุ้มถูกปล่อยขึ้นหลังจากร่างสูงเข้มปลดปล่อยแล้ว จงอินค่อยๆจับร่างคยองซูให้ลงนอนพร้อมกันบนพื้นห้องน้ำ
ก่อนจงอินจะค่อยๆถอนแกนกายของ
น้ำรักสีขาวขุ่นที่จงอินปล่อยออกมาไหลเปรอะเต็มช่วงขาปนกับหยดเลือดเล็กน้อย
จนผสมกันเป็นสีชมพูอ่อน จงอินจัดการทำความสะอาดช่องทางรักนั้นจนสะอาด
เสียงร้องเพราะความแสบถูกเปล่งออกมาเบาๆ
“อะ อ๊ะ” จงอินทำอย่างแผ่วมือ
ก่อนค่อยๆกระซิบไปที่หูของร่างเล็กที่นอนอยู่เบาๆ
“สุดยอดมากเลยน่ะ คยองซูที่รัก…” จงอินพูดเบาๆพร้อมรอยยิ้ม
“อืม”
“รีบใส่เสื้อผ้ากันเถอะน่ะ ที่รัก” จงอินสั่งเบาๆ
พลางหยิบเสื้อผ้าตัวเองมาสวมใส่ คยองซูก็เหมือนกัน ต่างคนต่างใส่เสื้อผ้าให้ตัวเองต่อจนเสร็จ
และพากันออกจากห้องน้ำมาพร้อมรอยยิ้มเบาๆ ถึงแม้ว่าคยองซูจะหน้าซีดลงบ้างด้วยความอ่อนเพลีย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น