[Fic exo & you] We Got Married {Suho & You Ft.KrisLay Chenmin Chanbaek} Part 4

We Got Married :: Part 4 
คุณยังคงนอนร้องไห้อยู่บนเตียง โดยอีกฝ่ายลุกขึ้นออกไปอาบน้ำแล้ว
ร่างกายของคุณยังคงรู้สึกอ่อนเพลียอยู่ เพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เข้าอีกวันใหม่แล้ว
ซูโฮ : เธอ ไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าซะ // ซูโฮเดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำ
คุณ : ชั้นไปแน่ อย่ามายุ่งกับชั้น
ซูโฮ : ถ้าคุณยังไม่ยอมลุกไปอีก ผมจะปล้ำคุณอีกรอบ
คุณค่อยรวบผ้าห่มมาคลุมร่างกายไว้ ก่อนออกแรงตบไปที่ใบหน้าของอีคนต่อ
เพี๊ยะ!!
คุณ : แกมันไม่ใช่คนดีซักนิดเลย // คุณรีบเดินหนีออกไปแต่ร่างของคุณก็ถูกอีกคนอุ้มขึ้นในอ้อนแขน
คุณ : จะทำอะไรอ่ะ
ซูโฮ : กลัวนักเหรอ เมื่อกี้ทำเป็นเก่งดีนัก ชั้นจะอาบน้ำให้เธอเอง
คุณ : อย่าคิดทำอะไรมากกว่านี้น่ะ
ซูโฮ : ก็ได้ ถ้าคุณไม่หยุดดิ้น ผมจะทำมากกว่านี้แน่ // ซูโฮอุ้มคุณ ก่อนจะพาร่างคุณลงไปในอ่างน้ำกว้าง
คุณ : ชั้นจะอาบเอง 
ซูโฮ : หึ ก็ได้.... // ร่างขาวเดินออกไปจากห้องน้ำ คุณก็ได้แต่นั่งเสียใจเบาๆ ก่อนจะจัดการอาบน้ำชำระร่างกายของคุณซะก่อน รอยแดงตามลำตัวและลำคอก็ไม่ต้องบอกว่าใครสร้างมันขึ้น

ตอนเช้า คุณต้องลงมาเตรียมอาหารให้สามีของคุณ ถึงแม้ว่าสีหน้าไม่ดี คุณต้องเสแสร้งยิ้มไป
ซูโฮ : อะไรกัน ไม่ได้เรื่องอีกแล้วน่ะ
จีซุก : นี่ พ่อซูโฮ เมื่อไหร่ลูกจะเลิกทำตัวเป็นเด็กๆอีกล่ะ คุณภรรยาของลูกเขาสีหน้าไม่ดีอยู่น่ะ
ซูโฮ : หึ!! นี่ ...(ชื่อคุณ) ....(ชื่อคุณ)
คุณ : มีอะไรเหรอ... // สีหน้าคุณซีดลงอย่างมาก ราวกับกระดาษ เหงื่อไหลเต็มใบหน้า
จีซุก : หนู...(ชื่อคุณ) เป็นอะไรไป // จีซุกวิ่งเข้าไปถามทันที ร่างคุณค่อยๆล้มลงกองบนพื้น แต่โชคดีที่ซูโฮรับไว้ได้ทัน
ซูโฮ : นี่ ยัย....(ชื่อคุณ) ...(ชื่อคุณ) // เขาตบหน้าเบาๆ
จีซุก : ไข้สูงซะด้วย รีบพาไปส่งที่โรงพยาบาลเถอะ// จีซุกพูดพลางเอามือแตะหน้าผากเบาๆ
ซูโฮ : ผมไปเองดีกว่า คุณแม่ // พูดจบซูโฮก็อุ้มพาร่างของคุณไปส่งที่โรงพยาบาลประจำกรุงโซลทันที คุณแม่มองตามรถไปอย่างยิ้มๆ

เมื่อคุณถึงโรงพยาบาล ปรากฎว่า คุณไม่เป็นอะไรมาก เพียงอแค่อาการอ่อนเพลียจัดเท่านั้น หมอให้คุณพักผ่อนที่โรงพยาบาลต่อไป โดยมีซูโฮ และ คุณแม่ และ แบคฮยอน เพื่อนคุณที่ผลัดกันมาเยี่ยม
แบค : ชั้นขอไปข้างนอก แป๊บนึงนะจ๊ะ เดี๋ยวมา
คุณ : เออ
แบคฮยอนเดินกรีดกายตามประสาของตุ๊ดออกไปเรื่อยๆ แต่ก็เดินสวนกับใครบางคน
แบค : ไอ้เปรตหน้าเอ๋อ หูกาง แกมานี่ทำไม
ชาน : นี่คน ผมไม่ได้หาเรื่องคุณน่ะ คุณลูกหมา
แบค : อร๊ายยย ว่าไงน่ะ เสียเวลาชะมัด หาไรกินดีกว่า
ชาน : อย่าไปทำอะไรไม่ดีอีกล่ะ อาบยคนในโรงบาลบ้าง
แบค : เออ คุยกับแกมันน่าเบื่อ

ฝ่ายเลย์ ที่มาทำงานอีเวนท์ที่ปูซาน วันนี้เขาเป็นพิธีกรที่ต้องพูดในงานเปิดตวครั้งใหญ่ของบริษัท เสียงปรบมือต้อนรับพนักงานสาวสวย
เลย์ : ขอบคุณค่ะ ที่เป็นกำลังใจให้เรามาตลอด และที่สำคัญล่ะก็ ... อุบ
อยู่ดีร่างบางก็รู้สึกเวียนหัว เขาเอามือปิดปากเบาๆ ซิ่วหมินที่ยืนอยู่ตรงนั้นจึงรูปเข้ามาหาเพื่อนร่วมงานทันที
ซิ่วหมิน : คุณเลย์ครับ คุณเลย์... // พูดพลางส่งถุงขยะให้ เลย์รับมันก่อนจะอ้วกลงไปในถุงนั้น
อ้วกก!!! อ้วก!! แค่กๆๆ
ซิ่วหมิน : คุณเลย์เป็นอะไร ไม่สบายเหรอครับ
เลย์ : ชั้นรู้สึกเวียนหัวน่ะ กลิ่นอะไรก็เหม็นไปหมดเลยน่ะ ขอนั่งพักได้มั้ย
ซิ่วหมิน : ผมจะรับหน้าดีกว่า เอานี้ไปครับ // ซิ่วหมินพูดพลางส่งกล่องกระดาษกล่องหนึ่งให้ // ลองไปตรวจดูน่ะครับ 
เลย์(ในใจ) ที่ตรวจครรภ์นี่
เลย์ : ขอบคุณค่ะ... // พูดจบร่างบางก็หายไปนห้องน้ำ ซิ่วหมินได้แต่ส่ายหัวเบาๆ
ซิ่วหมิน : ชั้นต้องรู้ให้ได้ ว่าใครทำคุณท้อง คุณเลย์....

[Fic exo & you] We Got Married {Suho & You Ft.KrisLay Chenmin Chanbaek} Part 5

We Got Married :: Part 5
สองขีด ชั้นคงท้องซิน่ะ 
เลย์แอบมาตรวจครรภ์ในห้องน้ำหญิง เธอเครียดจัด เพราะ ไม่รู้ว่าว่าควรจะทำยังไงต่อ มือบางต่อสายหาคนที่เป็นพ่อของลูกในท้องทันที
เลย์ : รับซิ... รับซิ... // เลย์พึมพำเบาๆ ก่อนปลายสายจะรับสายนั่น
คริส : สวัสดีครับ คุณเลย์
เลย์ : เอ่อค่ะ คุณคริส คือชั้น... ชั้นมีอะไรจะบอกคุณ
คริส : มีอะไรเหรอครับ
เลย์ : เอ่อ คือว่า.....
คริส : ขอโทษน่ะ ผมติดงานด่วน ขอโทษนะครับ
เลย์ : เอ่อ คุณคริสคะ คุณคริส...
ปลายสายตัดสายไปแบบไม่ใยดี เลย์ได้แต่ยืนเศร้า พลางลูบบนหน้าท้องที่มีเด็กน้อยอยู่
เลย์ : คุณคริส คุณคงไม่รู้ซินะ ว่าคุณกำลังจะเป็นพ่อคนน่ะ...

เลย์เดินออกมาหาซิ่วหมินที่ยืนรออยู่
เลย์ : กลับบ้านกันเถอะค่ะ
ซิ่วหมิน : อืม ไหน คุณท้องซิน่ะ สองขีดน่ะ...
เลย์ : คุณไปเอามันมากจากไหน // เลย์ถามด้วยสีหน้าโกรธนิดๆ
ซิ่วหมิน : ผมไปรื้อมาจากถุงขยะน่ะ เพราะ คุณไม่ยอมบอกผมเองน่ะ
เลย์ : ชั้นควรทำยังไงดีล่ะ
ซิ่วหมิน : รีบกลับกรุงโซลเดี๋ยวนี้.... ผมจะช่วยคุณตามหาพ่อของลูกในท้องให้ได้...

ผ่านมาหนึ่งสัปดาห์ตั้งแต่คุณไม่สบาย วันนี้ซูโฮยอมมาเฝ้าคุณแต่เช้า
ซูโฮ : มา ผมป้อนคุณดีกว่า // ซูโฮพูดพลางหยิบช้อนอาหาร
คุณ : เอ่อ... ชั้นกินเองได้น่าาา // คุณพยายามแย่งช้อนอาหารมา
ซูโฮ : ผมจะป้อนคุณ // ซูโฮตักข้าวใส่ปากคุณเบาๆ คุณยอมกินมันอย่างโดยดี สายตาของเขาเปลี่ยนไปมาก เขาสุภาพและอ่อนโยนขึ้น
ซูโฮ : มองผมอยู่ได้ ทำไมเหรอครับ
คุณพยายามละสายตาหันหน้าไปอีกทาง หน้าแดงผ่าวแบบไม่รู้ตัว

เมื่อเลย์กลับมาถึงกรุงโซลแล้ว ร่างบางก็มาตามหาคริส จนถึงหน้าบริษัทแห่งหนึ่ง ที่แบคฮยอนบอกว่าเป็นสำนักงานใหญ่ที่คริสเป็นเจ้าของ
ซิ่วหมิน : แน่ใจนะครับ ว่าใช่ที่นี่
เลย์ : ค่ะ แบคฮยอนบอกมาแบบนี้
ซิ่วหมิน : เราเข้าไปเลยดีกว่า // ตอนนี้ซิ่วหมินพาเลย์มาถึงชั้นที่ 30 ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของตึก และเป็นชั้นของผู้บริหาร

ซิ่วหมิน : ชั้นมาติดต่อคุณคริส ประธานบริษัท // เขาบอกหนุ่มใส่แว่นไร้เลนส์ที่นั่งพิมพ์คอมอยู่
?? : นัดไว้หรือเปล่าครับ...
ซิ่วหมิน : ไม่ได้นัด รีบๆด้วยแล้วกันน่ะ
?? : ตอนนี้ คุณคริสไม่ว่าง ติดประชุมด่วนข้างนอก
ซิ่วหมิน : เค้าจะกลับมาตอนไหน
ชายคนนั่นส่ายหน้าเบาๆพลางส่งยิ้มให้
ซิ่วหมิน : ไม่รู้เหรอ เป็นลูกหน้าประสาอะไรกัน แล้วอีกอย่างน่ะ พูดไม่เป็นหรือไง
เห็นส่ายหน้าน่ะ
?? : ผมไม่ได้ตามก้นเจ้านายผมนี่ครับ
ซิ่วหมิน : คุณนี่มัน จริงๆเลยน่ะ กล้าเถียงผมเหรอ
?? : เออ... ผมไม่ใช่คนที่จะมีปากเสียงกับใครง่ายๆหรอกน่ะ แต่ผมไม่เคยเจอคนปากจัดแบบคุณ
ซิ่วหมิน : นายชื่ออะไร ชั้นจะฟ้องคุณคริส
เฉิน : ผมชื่อคิมจงแด คุณคริสเรียกผมว่าเฉินน่ะครับ
ซิ่วหมิน : เออ ได้ ชั้นชื่อซิ่วหมิน นายเรียกชั้นว่าซิ่วหมิน
เฉิน : เปาจื่อ ซาลาเปา... // อยู่ดีๆซิ่วหมินก็พูดอะไรขึ้นมา
ซิ่วหมิน : อะไรอีกล่ะ
เฉิน : คุณนี่ก็น่ารักดีน่ะ แก้มป่องเหมือนซาลาเปาเลย ถ้าไม่ติดว่า คุณปากจัดไป
ซิ่วหมิน : ว่าไงน่ะ เลย์ กลับกันเถอะ เบื่อขี้หน้าคนแถวนี้....
พูดจบซิ่วหมินก็จูงกึ่งลากเลย์ออกไปทันที เฉินได้แต่มองตามไปเรื่อยๆ ก่อนกลับมาทำงานต่อ

ขอพื้นที่แปะ

[Fic exo & you] We Got Married {Suho & You Ft.KrisLay Chenmin Chanbaek} Part 2

We Got Married :: Part 2
ที่ห้องของคริส
เลย์ค่อยๆลุกขึ้นตื่นช้าๆ อาการปวดสะโพกจากการกระทำของเมื่อคืนทำให้ร่างบางเดินช้าลง เขาหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำขึ้นมาใส่
คริส : อรุณสวัสดิ์ครับ เมื่อคืนผมคงรุนแรงไปหน่อยนะครับ
เลย์ : ไม่เป็นไรหรอกค่ะ 
คริส : ผมรักคุณจริงๆน่ะ คุณเป็นคนแรกที่ทำให้ผมรู้สึกเร่าร้อนขนาดนี้ // คริสพูดพลางใช้จมูกสูดดมกลิ่นกายจากซอกคอร่างบาง
เลย์ : ค่ะ ชั้นขออาบน้ำก่อนได้มั้ยคะ
คริส : อาบพร้อมกันซิ // พูดจบร่างสูงก็อุ้มร่างบางในอ้อมแขน จากนั้นก็เกิดเสียงครางหวานตามมาอย่างเร้าร้อนอีกครั้ง...

ผ่านไปอีกหนึ่งอาทิตย์ หลังจากคุณย้ายเข้าไปอยู่กับครอบครัวสกุลคิมแล้ว มารยาททุกอย่างคุณก็ถูกสอนจนหมดแล้ว
ซูโฮ : อะไรกันเนี่ย ทำอาหารก็ไม่ได้เรื่อง แม่ไปเอาลูกสะใภ้ที่ไหนมาเนี่ย // ซูโฮวางช้อนลงเสียงดัง
จีซุก : นี่ พ่อซูโฮ หนู....(ชื่อคุณ) พึ่งเข้ามาอยู่ที่บ้านหลังนี้ครั้งแรกน่ะ
ซูโฮ : แม่ แต่ว่า ....
จีซุก : ถ้าแกกินไม่ได้ เดี๋ยวแม่ไปทำใหม่ให้เอง จะเอาไงล่ะ
ซูโฮ : ผมไม่กินแล้ว ผมจะออกไปทำงานเดี๋ยนี้ล่ะ คุณภรรยาครับ วันนี้ผมจะกลับดึกหน่อยนะครับ // คนตัวขาวสั่งก่อนเดินหายไปอย่างเร็ว คนเป็นแม่แทบกัดฟันกรอด
จีซุก : ไอ้ลูกคนนี้ แม่ขอโทษแทนลูกชายแม่น่ะ ...(ชื่อคุณ)

ตอนเย็น ขณะที่คุณกำลังทำความสะอาดสวนอยู่หลังบ้านอยู่นั้น เสียงจีซุกเรียกขึ้นมา ทำให้คุณหันกลับไปตามเสียงนั่นอีกที
คุณ : มีอะไรคะแม่
จีซุก : แม่วานให้หนูช่วยเอาขนมไปให้ นายซูโฮหน่อยจะได้มั้ย
คุณ : นายนั่นกลับมาแล้วเหรอคะ 
จีซุก : จ้า แต่ว่า.... // จีซุกเว้นช่วงพูดซักพัก
คุณ : อะไรเหรอคะ
จีซุก : แม่ฝากหน่อยนะจ๊ะ // พูดจบจีซุกก็เดินหายหนีออกไปทันที คุณไม่รู้ซักนิเลยว่า เดี๋ยวคุณจะได้เห็นอะไรไม่ดีในห้องนั้นอีก คุณยกถาดขนมขึ้นไปบนห้อง ก่อนคุณจะค่อยๆเอื้อมมือไปหมุนลูกบิดเบาๆ
?? : อะ...อ๊าา ซูโฮ คะ ระ...เร็วๆอีกค่ะ อ๊ะ เสียงหวานสวย พลางคุณมองเข้าไปในห้องก็เห็นคนที่เป็นสามีของคุณ กำลังนอนคร่อมผู้หญิงคนอื่นอยู่ ภาพที่เห็นคุณเห็นเพียงแผ่นหลังขาว ส่วนท่อนล่างถูกผ้าห่มคลุมไว้ แถมยังบรรเลงบทรักกันอย่างสนุกสนานอยู่ด้วย มือคุณอ่อนลง ทำให้ถาดขนมนั้นตกลง เสียงดังทำให้การกระทำทุกอย่างในห้องนั้นหยุดลง
?? : เสียงอะไรน่ะคะ
ซูโฮ : นี่เธอ // ร่างขาวคว้าชุดคลุมอาบน้ำมาคลุมอย่างลวกๆ ก่อนเดินมาหาคุณ // ทำไมไม่เคาะประตูก่อนล่ะ
เพี๊ยะ!! คุณตบลงไปบนใบหน้าของซูโฮอย่างแรง
คุณ : นายมันก็ไม่ใช่คนดีซักนิด ไอ้หื่น มีเมียคือชั้นตั้งคนแล้วน่ะ
ซูโฮ : เออ แต่ผมไม่ได้รักคุณซักนิด
จีซุก : เสียงอะไรน่ะ // จีซุกที่ได้ยินเหตุการณ์ทั้งหมดทักขึ้น
ซูโฮ : คุณแม่ ยัยนี่มัน สอดรู้สอดเห็น
จีซุก : ไล่เธอคนนั้นออกไปซะแหม ไปเอาสาวที่ไหนมานอนไม่รู้
ซูโฮ : เค้าลีลาเด็ดกว่าลูกสะใภ้คนนี้ของแม่เยอะ
คำพูดในวันนี้ของซูโฮ แทงใจดำคุณมาก...
และจีซุกถึงกับอ้าปากค้างเมื่อได้ยินคำพูดของลูกชาย

ซูโฮ : แต่ตอนนี้ คุณมันสอดรู้สอดเห็นเกินไป เข้ามานี่
คุณ : นายจะพาชั้นไปไหน
ซูโฮ : ผมจะแสดงให้คุณดูเลย ว่าผมได้ทำอะไรผู้หญิงคนนั้นไปบ้าง
คุณ : ปล่อยชั้นน่ะ // ร่างขาวลากคุณเข้าไปในห้องนอนของเขา
ซูโฮ : สองแสนวอน สำหรับคืนนี้นะ... // ซูโฮส่งซองธนบัตรให้หญิงสาวที่แต่งตัวเสร็จแล้ว เธอเดินออกไปนอกห้องอย่างเร็ว ซูโฮปิดประตูดังปังอย่างแรง สีหน้าค่อนข้างโกรธจัดขึ้น

จีซุก : พ่อซูโฮ อย่าทำอะไรรุนแรงน่ะลูก ฮิๆ // จากนำเสียงกังวล กลายเป็นอารมณ์ดีขึ้น
?? : น้า ค่าตัวหนูละ อุตส่าห์ต้องยอมเล่นละครตบตาทุกอย่าง // หญิงสาวถาม
จีซุก : นี่นะจ๊ะ หนูเล่นสมบทบาทมากเลยน่ะ // จีซุกส่งธนบัตรให้อีกซอง
?? : ค่ะ ไปละคะ ซูโฮฮยอง คงจะอารมณ์ค้างอยู่นะค่ะ

จบแล้วจีซุกก็โทรหาเพื่อนสนิททันที
จีซุก : อันยองจ้า อูรี ยาที่เธอให้แรงมากเลยน่ะ พ่อซูโฮโกรธจัดเลย แถมสงสัยคงจะเริ่มแล้วน่ะ อิอิ จ้า

[Fic exo & you] We Got Married {Suho & You Ft.KrisLay Chenmin Chanbaek} Part 1

We Got Married :: Part 1
ในที่สุด วันแต่งงานก็มาถึง ชั้นถูกจับให้ใส่ชุดเจ้าสาวอย่างไม่เต็มใจเท่าไรนัก
อูรี : กรี๊ดดด ในที่สุด แม่ได้เห็นลูกสาวแม่ได้ใส่ชุดแบบนี้
คุณ : อะไรกันคะแม่ มันสำคัญกับแม่ขนาดนี้เลยเหรอ ไอ้ที่ให้หนูแต่งงานนี่
อูรี : ใช่ซิลูก ถ้าแม่ไม่มีน้าจีซุกตอนนั้น แม่คงไม่มีลูกสาวที่น่ารัก แม่อาจตายไปแล้วก็ได้น่ะ
คุณ : หนูเห็นแก่แม่น่ะ หนูไม่ได้รักอะไรนายปีศาจกลูต้านั้นเลย...

อีกฝ่าย :
ซูโฮ : ฮัดชิ่วววว
ชานยอล : จามเชรี่ยไร หรือมีใครนินทามึงว่ะ // เพื่อนรักตัวสูงถามเล่นๆ
ซูโฮ : ไม่มีอะไรหรอกน่ะ
จีซุก : ลูกชายแม่ กรี๊ดดด ลูกหล่อมากเลยน่ะ // คนเป็นแม่เข้ามาชมลูกชาย
ซูโฮ : แม่ ทำไมผมต้องแต่งงานกับยัยนั้นด้วย
จีซุก : ป้าอูรีอยากตอบแทนที่แม่เคยช่วยเค้าไว้น่าาา อีกอย่าง แม่ไว้ใจลูกสาวเค้ามาก
ซูโฮ : เหรอ ยัยนั้นน่ะ น่าไว้ใจ ผมโดนพวกมันแกล้งซะเละเลยน่ะ กลุ่มนั้นมีผู้หญิงเรียบร้อยคนหนึ่ง แล้วก็ตุ๊ด แถมยัยนั้นอีก เห้ออ
จีซุกไม่พูดอะไรมาก กลับส่ายหน้าเบาๆ พลางลูบหัวคนเป็นลูกชาย
จีซุก : น่า อย่างน้อยแม่ก็ดีใจที่ได้เห็นแกในชุดเจ้าบ่าว

ระหว่างที่คุณนั่งรออยู่ในห้องแต่งตัวนั้นเอง
?? : มาแล้วจ้าาา ซื้อของมาฝากเยอะแยะเลย // เสียงแหลมหวานดังขึ้น คุณหันกลับไปตามเสียง
คุณ : แบคฮยอน พี่เลย์ สวยกันจังเลยน่ะ
เลย์ : ขอบคุณน่ะ ที่ชมพี่
แบค : จ้าา ชั้นสวยอยู่แล้วย่ะ เมื่อกี้น่ะ เจอคนอะไรไม่รู้ ไม่มีมารยาทเอาซะเลย ทั้งเอ๋อ ขาโก่ง หูกาง น่าจะถีบให้เป็นหมันจริ๊งงง
เลย์ : น้อยๆหน่อยนะ ยัยแบค แกหาเรื่องเขาก่อนนี่
แบค : ป่าวซะหน่อย // แบคฮยอนส่ายหน้า ท่าทางจริตคล้ายผู้หญิงมาก
คุณ : อยากกินอะไรหน่อยอ่ะ // คุณพูดพลางรื้อถุง เจอน้ำผลไม้ของโปรด คุณเปิดกระป๋องขึ้นเตรียมจะยกขึ้นดื่ม แต่ก็ถูกเพื่อนตุ๊ดตีมือเอาไว้ // อะไรล่ะ
แบค : ใช้หลอดซิจ๊ะ ลิปจะออกหมดน่ะ เพื่อน

เมื่อเข้าถึงพิธี การเปิดตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวพร้อมเพื่อนเจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าสาวรวมเป็นสามคู่ เดินเข้าพิธี คุณรู้สึกถึงอาการต่อต้านคนเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวของเพื่อนตุ๊ดที่ยืนด้านหลังคุณ
แบค : อย่ามาจับมือชั้นน่ะ // แบคฮยอนพูดเสียงเบา
ชาน : ใครอยากจับนักหนาล่ะ ยัยตุ๊ดด
แบค : แก...

เสร็จพิธีแล้ว ก็เป็นงานปาร์ตี้อิสระ คุณปฃีกตัวมายืนกับเพื่อนของคุณส่วนเหล่าคุณแม่ก็ปาร์ตี้กันสนุกสนาน
เลย์ : เพื่อนเจ้าบ่าวที่คู้ชั้น เค้าเป็นใครเหรอ
แบค : อ้อ ไม่รู้อ่ะ
ชาน : เค้าชื่ออู๋อี้ฟาน คนทั่วไปเรียกว่า คุณคริส เค้าเป็นเพื่อนของซูโฮ ตอนนี้เป็นประธานบริษัทส่งออกยักษ์ใหญ่ของจีนน่ะ เขาพูดเกาหลีพอได้น่ะ // ชานยอลพูดแทรกขึ้น
แบค : งั้นเหรอ ขอบคุณน่ะสำหรับข้อมูล
ชาน : เราสามคนค่อนข้างสนิทกันน่ะ
แบค : เหรอ น่าจะเอาเวลาว่างๆไปเช็คสมอง หรือไม่ก็ไปอัพเกรดตัวเองหน่อยน่ะ จะได้ไม่มีข้อแตกต่างกับเขาบ้างยังไงล่ะ
ชาน : ว่าไงน่ะ ยัยลูกหมาตุ๊ด
แบค : แกว่าชั้นเหรอ // แบคฮยอนเถียงกลับไปเสียงดัง
ชาน : เออ ...
แบค : แก.... ไอ้...*&^*&)^ ... // จากนั้นทั้งคู่ก็เถียงต่ออีกยาว จนกระทั่งชายตัวสูงอีกคนเดินเข้ามาห้าม
คริส : ไอยอล มึงหยุดเหอะ คนสวย เดี๋ยวไปเต้นรำด้วยกันนะครับ // คริสว่าเพื่อนสนิท ก่อนหันไปชวนอีกคน
เลย์ : ค่ะ // พูดจบ เลย์ก็เดินหายออกไปพร้อมกับคริส

คุณ : แบค แกไปส่งที่ห้องแต่งตัวหน่อยซิ // คุณพูดเพราะรู้สึกอึดอัดกับชุดเจ้าสาว
แบค : เออ ดี เบื่อขี้หน้าใครบางคน ชิ // แบคฮยอนรีบจูงกึ่งลากคุณออกมาทันที พลางทำสีหน้ากวนใส่อีกคน ชานยอลยิ้มให้ร่างเล็กที่เดินหายออกไป

หลังจากจบงานแต่งงานแล้ว คริสอาสาไปส่งเลย์ที่บ้านเอง แต่เลย์ที่ค่อนข้างเมามากและคริสที่เมานิดๆ ค่อยๆช่วยพยุงร่างบางที่เมาหนักมานอนที่ห้องของตนเอง หลังจากประตูห้องปิดลง คริสจัดการห่มผ้าห่มให้คนสวยตรงหน้า เขามองร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงพลางก็เกิดอารมณ์ขึ้นมาเพราะความเมาจากเหล้า
คริส : คุณเลย์ ผม...ผมไม่ไหวแล้วล่ะ // พูดจบคริสก็จัดการขึ้นค่อมร่างบางที่นอนหลับอยู่ทำให้อีกคนตื่นขึ้นมา
เลย์ : คุณจะทำอะไรชั้น // อีกคนพูดอย่างเขินอาย เพราะกระดุมเสื้อค่อยๆถูกปลดออกแล้ว
คริส : ผมหลงรักคุณเข้าแล้วล่ะ คนสวย ขอมัดจำไว้ก่อนนะครับ // พูดจบร่างสูงก็ถอดเสื้อตัวเองออก ก่อนประกบจูบลงริมฝีปากหวานอย่างรุนแรง เสื้อผ้าที่เกะกะของทั้งคู่ถูกถอดออกจนหมด บทรักเร่าร้อนและรุนแรงบรรเลงไปเรื่อยๆตามเสียงร้องของทั้งคู่