We Got Married :: Part 4
คุณยังคงนอนร้องไห้อยู่บนเตียง โดยอีกฝ่ายลุกขึ้นออกไปอาบน้ำแล้ว
ร่างกายของคุณยังคงรู้สึกอ่อนเพลียอยู่ เพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เข้าอีกวันใหม่แล้ว
ซูโฮ : เธอ ไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าซะ // ซูโฮเดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำ
คุณ : ชั้นไปแน่ อย่ามายุ่งกับชั้น
ซูโฮ : ถ้าคุณยังไม่ยอมลุกไปอีก ผมจะปล้ำคุณอีกรอบ
คุณค่อยรวบผ้าห่มมาคลุมร่างกายไว้ ก่อนออกแรงตบไปที่ใบหน้าของอีคนต่อ
เพี๊ยะ!!
คุณ : แกมันไม่ใช่คนดีซักนิดเลย // คุณรีบเดินหนีออกไปแต่ร่างของคุณก็ถูกอีกคนอุ้มขึ้นในอ้อนแขน
คุณ : จะทำอะไรอ่ะ
ซูโฮ : กลัวนักเหรอ เมื่อกี้ทำเป็นเก่งดีนัก ชั้นจะอาบน้ำให้เธอเอง
คุณ : อย่าคิดทำอะไรมากกว่านี้น่ะ
ซูโฮ : ก็ได้ ถ้าคุณไม่หยุดดิ้น ผมจะทำมากกว่านี้แน่ // ซูโฮอุ้มคุณ ก่อนจะพาร่างคุณลงไปในอ่างน้ำกว้าง
คุณ : ชั้นจะอาบเอง
ซูโฮ : หึ ก็ได้.... // ร่างขาวเดินออกไปจากห้องน้ำ คุณก็ได้แต่นั่งเสียใจเบาๆ ก่อนจะจัดการอาบน้ำชำระร่างกายของคุณซะก่อน รอยแดงตามลำตัวและลำคอก็ไม่ต้องบอกว่าใครสร้างมันขึ้น
ตอนเช้า คุณต้องลงมาเตรียมอาหารให้สามีของคุณ ถึงแม้ว่าสีหน้าไม่ดี คุณต้องเสแสร้งยิ้มไป
ซูโฮ : อะไรกัน ไม่ได้เรื่องอีกแล้วน่ะ
จีซุก : นี่ พ่อซูโฮ เมื่อไหร่ลูกจะเลิกทำตัวเป็นเด็กๆอีกล่ะ คุณภรรยาของลูกเขาสีหน้าไม่ดีอยู่น่ะ
ซูโฮ : หึ!! นี่ ...(ชื่อคุณ) ....(ชื่อคุณ)
คุณ : มีอะไรเหรอ... // สีหน้าคุณซีดลงอย่างมาก ราวกับกระดาษ เหงื่อไหลเต็มใบหน้า
จีซุก : หนู...(ชื่อคุณ) เป็นอะไรไป // จีซุกวิ่งเข้าไปถามทันที ร่างคุณค่อยๆล้มลงกองบนพื้น แต่โชคดีที่ซูโฮรับไว้ได้ทัน
ซูโฮ : นี่ ยัย....(ชื่อคุณ) ...(ชื่อคุณ) // เขาตบหน้าเบาๆ
จีซุก : ไข้สูงซะด้วย รีบพาไปส่งที่โรงพยาบาลเถอะ// จีซุกพูดพลางเอามือแตะหน้าผากเบาๆ
ซูโฮ : ผมไปเองดีกว่า คุณแม่ // พูดจบซูโฮก็อุ้มพาร่างของคุณไปส่งที่โรงพยาบาลประจำกรุงโซลทันที คุณแม่มองตามรถไปอย่างยิ้มๆ
เมื่อคุณถึงโรงพยาบาล ปรากฎว่า คุณไม่เป็นอะไรมาก เพียงอแค่อาการอ่อนเพลียจัดเท่านั้น หมอให้คุณพักผ่อนที่โรงพยาบาลต่อไป โดยมีซูโฮ และ คุณแม่ และ แบคฮยอน เพื่อนคุณที่ผลัดกันมาเยี่ยม
แบค : ชั้นขอไปข้างนอก แป๊บนึงนะจ๊ะ เดี๋ยวมา
คุณ : เออ
แบคฮยอนเดินกรีดกายตามประสาของตุ๊ดออกไปเรื่อยๆ แต่ก็เดินสวนกับใครบางคน
แบค : ไอ้เปรตหน้าเอ๋อ หูกาง แกมานี่ทำไม
ชาน : นี่คน ผมไม่ได้หาเรื่องคุณน่ะ คุณลูกหมา
แบค : อร๊ายยย ว่าไงน่ะ เสียเวลาชะมัด หาไรกินดีกว่า
ชาน : อย่าไปทำอะไรไม่ดีอีกล่ะ อาบยคนในโรงบาลบ้าง
แบค : เออ คุยกับแกมันน่าเบื่อ
ฝ่ายเลย์ ที่มาทำงานอีเวนท์ที่ปูซาน วันนี้เขาเป็นพิธีกรที่ต้องพูดในงานเปิดตวครั้งใหญ่ของบริษัท เสียงปรบมือต้อนรับพนักงานสาวสวย
เลย์ : ขอบคุณค่ะ ที่เป็นกำลังใจให้เรามาตลอด และที่สำคัญล่ะก็ ... อุบ
อยู่ดีร่างบางก็รู้สึกเวียนหัว เขาเอามือปิดปากเบาๆ ซิ่วหมินที่ยืนอยู่ตรงนั้นจึงรูปเข้ามาหาเพื่อนร่วมงานทันที
ซิ่วหมิน : คุณเลย์ครับ คุณเลย์... // พูดพลางส่งถุงขยะให้ เลย์รับมันก่อนจะอ้วกลงไปในถุงนั้น
อ้วกก!!! อ้วก!! แค่กๆๆ
ซิ่วหมิน : คุณเลย์เป็นอะไร ไม่สบายเหรอครับ
เลย์ : ชั้นรู้สึกเวียนหัวน่ะ กลิ่นอะไรก็เหม็นไปหมดเลยน่ะ ขอนั่งพักได้มั้ย
ซิ่วหมิน : ผมจะรับหน้าดีกว่า เอานี้ไปครับ // ซิ่วหมินพูดพลางส่งกล่องกระดาษกล่องหนึ่งให้ // ลองไปตรวจดูน่ะครับ
เลย์(ในใจ) ที่ตรวจครรภ์นี่
เลย์ : ขอบคุณค่ะ... // พูดจบร่างบางก็หายไปนห้องน้ำ ซิ่วหมินได้แต่ส่ายหัวเบาๆ
ซิ่วหมิน : ชั้นต้องรู้ให้ได้ ว่าใครทำคุณท้อง คุณเลย์....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น