“คุณยอมเป็นของผมแล้วซิน่ะ หึหึ”
เซฮุนแอบหัวเราะในลำคอ ร่างโปร่งค่อยๆอุ้มร่างบางขึ้นบนบ่าก่อนจะพาร่างบางสวยวางเป็นเตียงช้าๆ
“อะไรของนายอีกล่ะ ตาบ้า ปล่อยชั้นน่ะ…” ลู่หานตะโกนโวยวายด้วยความเขินอายพลางดิ้นสุดแรง
“ผมจะทำอย่างอ่อนโยน
มีความสุขกับผมเถอะนะครับ…” แววตาอ่อนโยนและขอร้องแสดงออกมาบนใบหน้าของคนร่างโปร่ง
ก่อนเซฮุนจะค่อยโน้มตัวลงมาประกบจูบอย่างนิ่มนวล มือหนาของเซฮุนค่อยๆ
ปลดเสื้อของคนตัวเล็กอย่างช้าๆ นิ้วมือบางช่วยปลดเสื้อผ้าของคนตัวโปร่งอย่างช้าๆ
จากจูบก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นขบเม้มตามซอกคอขาว
ลู่หานเล่งเสียงครางหวานมาเบาๆด้วยคามเสียว มือซนของเซฮุนค่อยๆปลดกางเกงของลู่หานออกอย่างช้าๆ
ก่อนที่จะใช้นิ้วลูบตามแท่งเนื้อของร่างบางไปมาอย่างช้าๆ
“อื้อ…อ้า
เซฮุน อย่างนั้น อ๊า…” ลู่หานครางออกมาอย่างไม่ได้สติ
ก่อนปราการชิ้นสุดท้ายของลู่หานจะถูกปลดออก เผยให้เห็นแท่งกายสีชมพูสดพร้อมเรือนร่างสวยอย่างเต็มตา
เซฮุนจับร่างบางพลิกตัว พลางใช้นิ้วลูบไล้ตามแผ่นหลัง ก่อนมาหยุดที่ช่องทางสีชมพูสดอีกครั้ง
เหมือนจะไม่ค่อยคับแน่นเท่าไหรเพราะเซฮุนเองก็เคยสอดใส่มันมาแล้ว
“อ้า…” ลู่หานร้องเสียงหวานเมื่อนิ้วแรกถูกสอดเข้าไปเพื่อเบิกช่องทาง
เซฮุนค่อยๆโน้มตัวลงมาบดขยี้บนริมฝีปากบางต่อเพื่อให้อีกคนรู้สึกผ่อนคลาย ก่อนตนจะปลดเครื่องแต่งกายทุกอย่างและโยนมันไปข้างเตียง
และค่อยๆสอดแกนกายของตนเข้าไปทันที
“อื้อ…อ้า
เซฮุน…อา…” ลู่หานครางต่อเสียงหวาน สะโพกแกร่งของเซฮุนค่อยๆขยับตามเสียงครางหวาน
พลางโน้มตัวลงใช้ริมฝีปากขบเม้มตามร่างกายเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ
บทเพลงรักค่อยๆรรเลงอย่างช้าๆตามเสียงครางหวาน
มือของลู่หานจับแท่งกายของตนเองเพื่อพยายามช่วยเหลือตัวเองอย่างมากที่สุด และอยากให้ทันกับการปล่อยปลดปล่อยของอีกคน
ริมฝีปากของเซฮุนค่อยๆเปลี่ยนไปประกบจูบที่ร้อนแรง สะโพกของทั้งสองขยับอย่างเป็นจังหวะที่ค่อยๆรุนแรงขึ้นทุกขณะ
“อะ … อ้า อืม… อะ… อ๊ะ… อ้า…..” เสียงครางที่แยกไม่ออกว่าเป็นของใครเป็นตัวกำหนดจังหวะของบทรักในครั้งนี้
ลู่หานค่อยๆปล่อยมือออกจากแท่งกายของตนอย่างช้าๆ เมื่อรู้สึกอยากปลดปล่อย ก่อนน้ำรักสีขาวขุ่นจะค่อยๆถูกปลดปล่อยออกมาเต็มผ้าปูที่นอนสีขาว
และไม่นานนัก ความอุ่นตรงช่วงล่างทางหลังก็เกิดขึ้น เป็นสิ่งที่บอกว่าอีกฝ่ายก็ปลดปล่อยแล้วเช่นกัน
ใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ พร้อมกับความเหนื่อยหอบของตน
ร่างสูงค่อยๆปลดแกนกายออก ก่อนจะล้มตัวนอนด้านข้างด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยหอบเช่นกัน
“เหนื่อยแล้วเหรอครับ คุณหนูลู่หาน…”
“อืม…”
เสียงตอบสั้นๆปนกับเสียงเหนื่อยหอบ
“เรามาต่อกันอีกดีกว่านะครับ….” เซฮุนค่อยๆจับร่างบางให้นั่งบนตักของตน ก่อนจะค่อยๆสอดแกนกายของตนไปอีกรอบหนึ่ง
มือหนาลูบไล้ไปตามร่างกายสวยที่เต็มได้วยรอยกุหลาบสีแดงอ่อนๆอย่างช้าๆ
พลางบีบคลึงแกนกายสีชมพูหวานของอีกคนต่อ บทรักถูกบรรเลงต่อเป็นครั้งที่สองด้วยเสียงครางที่เร่าร้อนกว่าเดิม
“อื้อ อ้า เซฮุน อ้า แบบนั้น อ้า…” ทุกประโยคถูกคั่นด้วยจังหวะการกระแทกสะโพก เซฮุนค่อยๆขยับสะโพกของตนตามความต้องการของอีกคน
ที่เป็นฝ่ายขยับสะโพกเองด้วยเพราะความเร่าร้อน
“อื้อ…อ๊ะ… อื้ม เซฮุน เร่งอีก อ๊า…”
“คุณหนูลู่หาน อื้อ…
สุดยอด จริงๆ อ๊า…”
“อะ…อ๊า อื้ม…” เสียงครางหวานถูกกลบเพราะการบดขยี้ริมฝีปาก ลิ้นร้อนของทั้งคู่ตวัดไปมาอย่างรุนแรงและเร่าร้อน
จนแทบไม่ได้หายใจกันทีเดียว มือซุกซนของเซฮุนจับแกนกายของร่างบางรูดขึ้นลงอย่างรวดเร็ว
“อื้อ อ๊า เซฮุน จะออกอีกแล้ว อะ อ๊ะ อ้า….” จบคำพูดมือหนาของเซฮุนก็เต็มไปด้วยน้ำรักสีขาวขุ่นที่ถูกปลดปล่อยอออกมา
เซฮุนมองอย่างพอใจก่อนจะปลดปล่อยของตนเข้าสู่ช่องทางหวาน ความรู้สึกอุ่นที่ช่วงล่างของลู่หานและความรู้สึกเหนื่อยหอบของตนทำให้ตัวเองถึงกับล้มลงนอนหลับไป
เซฮุนค่อยๆปลดแกนกายออกมา พลางมองร่างสวยอย่างพอใจ
ก่อนจะเช็ดคราบน้ำรักที่ติดที่มือบนผ้าปูที่นอนและจัดท่านอนให้ร่างบางก่อนจะคว้าผ้าห่มมาปิดร่างกายที่เปลือยปล่อยและนอนหลับลงไปด้วยความอ่อนเพลีย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น